ⵣ
Leuk dat je hebt geklikt op het menu. Wist je dat de bewoners van het Rifgebied in Noord- Marokko Tamazight spreken? Ik ken een nijlgans die Anzar heet en in het Tamazight betekent dat regen. Zijn eerste partner heette Tislit en zij is helaas overleden.
Bruid van de regen - Tislit n Anzar - ⵜⵉⵙⵍⵉⵜ ⵏ ⴰⵏⵥⴰⵔ
Waarschuwing: dit verhaal bevat mogelijk antropomorfisme, personificatie, menselijke projecties, oordelen, feitelijke onjuistheden en fantasie. Lezen is op eigen risico.
Op de eerste avond lag hij te rusten in het groene gras langs de dijk. Ik zat aan de overkant met mijn billen in het gras te luisteren naar hoe de schapen achter mij mekkerden. Nijlganzen zijn, net als schapen, geen stille dieren. Hun roep klinkt als iets uit een sprookje dat je hoorde toen je als kind naar een cassettebandje luisterde, voordat je zelf sprookjesboeken kon lezen.
Op de vierde avond keken we elkaar in de ogen. Ik noem hem El-Hob, natuurlijk, want zo gaat dat als je te lang naar een dier kijkt.
Zijn veren waren zandkleurig, zijn borst getekend met een roestbruine vlek en zijn ogen droegen de kleur van het oranje dat ik ken van slaapmutsjes.
Hij stond op, spreidde zijn vleugels en opende zijn borst als een yogi en mijn blik bewoog mee. Ik heb uren naar hem en zijn vrienden gekeken en niets opgeschreven, dat was de beste notitie die ik die week maakte.
Nijlganzen worden vaak weggezet als indringers, omdat ze van oorsprong (net als mensen…) uit Afrika zouden komen. Er zijn tongen die beweren dat mensen hen vanuit Afrika naar Europa hebben meegenomen om ze te houden als siervogels. Enkele van hen zouden zijn ontsnapt uit volières om weer te gaan leven als wilde vogels. Althans, dat is het verhaal dat rondzingt, omdat er een paar nijlganzen staan afgebeeld op oude schilderijen en tekeningen die in musea hangen.
Maar klopt dat eigenlijk wel? Zijn ze echt ontsnapt? Stammen de nijlganzen die we zien af van ontsnapte vogels en liet iemand een volière openstaan?
Of is er iets anders gebeurd? Er zijn er wellicht meer verhalen?
Misschien zijn er individuen uit een park ontsnapt en zijn er daarnaast individuen op eigen kracht naar Europa gekomen. Het geeft te denken, omdat jonge nijlganzen, met name de mannelijke, gerust 90 tot 200 kilometer van hun geboorteplek vandaan kunnen gaan broeden. Ze zouden dus best eens op eigen kracht naar Europa kunnen zijn gekomen, zonder dat we het weten. Heeft iemand dat weleens (genetisch) onderzocht? En kwamen nijlganzen vroeger voor in Europa en zijn ze verdwenen? Is er ruimte om het bestaande verhaal in twijfel te trekken?
Er is namelijk zoveel wat we niet weten. Wist jij bijvoorbeeld dat vogels een ei kunnen leggen met een dubbeldooier en dat er weleens eeneiige tweelingen zijn geboren? Dat is vrij zeldzaam, omdat de meeste tweelingkuikens niet op eigen kracht uit het ei kunnen komen. Maar het bestaat wel en de meeste van ons weten dat nog niet. Ik wist het ook niet, totdat ik twee onderzoeken las die ik had gevonden via google scholar. (Onderzoek 1, onderzoek 2)
En dat is juist zo leuk. Dat mogen we koesteren: dat we het niet helemaal weten. Dan ontstaat er ruimte om te ontdekken ‘wie’ deze dieren zijn, hoe ze leven en hoe we manieren kunnen vinden om samen met hen te leven, in plaats van meteen te stellen dat het indringers zijn. Want El-Hob en zijn vrienden zijn hier en zij kennen het water dat hier, net als onvoorwaardelijke liefde, stroomt en het water kent hen.
Tijdens mijn bezoeken aan El-Hob, de nijlgans van de dijk, en zijn vrienden maakte ik wat foto’s. Met een beetje fantasie ruik je nog het dijkgras en het water. Ze zijn momenteel in de rui en als je goed naar de foto’s kijkt, ontdek je wie El-Hob is en zie je dat hij zijn linker buitenste slagpennen mist.
